Sint-Janskruid
|
 |
Hypericum perforatum
Deze soort groeit op droge grasgrond, langs spoorwegen en wegen door heel
Europa, behalve in het noordelijkste deel, waar hij vervangen wordt door
de op hem lijkende kantige hertshooi, die vierkante stengels heeft. Stint-Janskruid
vormt een kolonie van veel rechtopstaande ronde stengels, die uit een zich
ondergronds verspreidend wortelsysteem groeien. Aan de stengels groeien
veel tegenoverstaande steelloze bladen. Uit de bladoksels groeien de gele
bloemtrossen. Het meest karakteristieke van deze bloemen zijn de vele gele
meeldraden. Bladranden, kelkbladen, kroonbladen en bloemstelen zijn bedekt
met zwarte punten. Planten worden 50 tot 150 cm hoog en bloeien van juni
tot en met augustus. De plant wordt in de kruidengeneeskunde
gebruikt als een slaap- of kalmeringsmiddel.
Voeg
hier je waarneming van eerste bloei toe
Informatie uit: Wilde bloemen, uitgegeven en bewerkt door Pamela Bristow,
naar een tekst van Zdenka Podhajska. Illustratie van Kvetoslav Hisek.


Copyright © 2010 Leerstoelgroep Milieusysteemanalyse
, Wageningen UR.
|