 NatuurkalenderNieuws en agendaMeedoenScholenProjectenWaarnemingenInformatie soortenAchtergrondinformatieLinksZoekenLandbouwTekenHooikoortsEikenprocessierupsGanzen |
|
Uiterlijk Het plooivlieswaaiertje (Plicaturopsis crispa) is een kleine paddenstoel met een geplooid tot golvend schelp- of waaiervormig vruchtlichaam en een diameter van een tot twee centimeter. De bovenzijde is viltig en wittig tot oker- of roodbruin. De onderkant is vuilwit tot grijsoker van kleur, met een gekerfde, ingerolde rand. De sporen zijn wit. Verspreiding Het plooivlieswaaiertje groeit op dode takken en stammen van diverse loofbomen. Vooral van beuk en hazelaar; maar ook van eik, els en berk. Nog niet zo lang geleden kwam het het plooivlieswaaiertje helemaal niet voor in het laagland van Noordwest-Europa. Eind jaren tachtig werd de soort voor het eerst in Nederland gevonden, in Zuid-Limburg. Rond 1993 was de soort bekend van een paar plaatsen uit Limburg, oostelijk Brabant en de omgeving van Nijmegen met een geïsoleerde plek in Utrecht. In 1997 lag de noordelijke grens van het Nederlandse verspreidingsgebied ter hoogte van het Rijndal met enkele voorposten ten noorden daarvan. Daarna nam de soort explosief in aantal toe. In 1999 bereikte hij de zandgronden van Drenthe, en in 2004 liep de noordgrens van het Nederlandse areaal van Veendam via Oosterwolde en Amstelveen naar Wassenaar. Tegenwoordig is de soort niet meer zeldzaam te noemen in ons land. Zelfs in Groningen en Friesland is hij al gezien. Klimaat Onderzoekers schrijven de toename van het plooivlieswaaiertje toe aan de warmere zomers van de laatste decennia. De vooruitgang heeft waarschijnlijk niets te maken met een toename van dode loofhouttakken; hiervan zijn er altijd genoeg geweest. Omdat hij vroeger zo zeldzaam was, staat het plooivlieswaaiertje nog steeds op de Rode Lijst van paddenstoelen. Bronnen Natuurberichten over het plooivlieswaaiertje
Copyright © 2010 Leerstoelgroep Milieusysteemanalyse
, Wageningen UR. | ||||||||
|
|
||||||||||
